Dziękuję ludziska moje kochane, że o mnie pamiętacie i zostawiacie dobre słowo. Gdyby nie wy, sama nie wiem, czy jeszcze chciałoby mi się tu przychodzić. Jesteście bardzo dobrą motywacją :) Spieszę donieść, że żyję i jakoś się trzymam. Grypa odpuściła, ale zanim sobie poszła, sponiewierała mi narząd słuchowy. Zapalenie ucha środkowego. Jako alergik, często miewam problemy z uszami, ale jeszcze nigdy nie zaznałam takiego potwornego bólu, którego nijak nie dało się zagłuszyć. Szybka wizyta u rodzinnego, później laryngologa, stosowne lekarstwa i na dzień dzisiejszy wychodzę z zapalenia. Słuch wrócił do normy ( w trakcie choroby, przestałam słyszeć). To jest straszne, gdy człowiek nie słyszy, włącza telewizor na najgłośniejszy tryb, a głosy ludzi mówiących z pudła są jakby w jakiejś szklanej butelce, z której wydobywa się tylko niezrozumiały bełkot. Dobrze, że jest lepiej. Moja mama przestała słyszeć dawno temu, m.in. przez nieleczone zapalenia uszu. Nie chcę pójść w jej ślady. Oby to nie było rodzinne.

Jakoś leci ten czas, pogoda za oknem niezbyt optymistyczna, dobrze że nie zabiera chęci do życia. Siedzę, czytam, rozmawiam, dużo myślę - ot taka moja codzienność. Brakuje mi większej aktywności, ale to już w sobotę nadrobię z Konarem, Robertem i Jolą. Będzie fajnie :) Jak nie na narty w góry zimą, to na piesze wędrówki można. Nie ma lenienia się, nie  w moim przypadku.

Pozdrawiam i życzę miłej niedzieli.