22 dzień.

Godzina 4:45

Mierzenie temperatury, przynoszenie basenów, misek, etc. Niektórzy, czyli ja, nawet nie pamiętają, że ktoś im coś do głowy przystawiał...

Godzina 7:00

Kolejne przebudzenie,na korytarzu zaczynają krzątać się ludzie, salowe, pielęgniarki, lekarze, dietetycy. Przykrywam się kołdrą... Jeszcze 5 minut.

Godzina 7:30

Cholera! Nie wyrobię się. Wstaję - ledwo co, niczym kaleczna 90latka. Udaję się do WC - po drodze, dzień dobry, dzień dobry...Cześć Papinku, a ty widziałaś się dzisiaj w lustrze? - pyta z szyderczym uśmiechem doktor K. Ale chodzi doktorowi o moje włosy? Rzuciłam tylko okiem wychodząc z sali, a że jedno mam astygmatyczne, to niekoniecznie muszę dobrze widzieć, ale przyjmijmy, że jest to świąteczny nieład artystyczny, muszę się tu jakoś prezentować z samego rana ;) - odpowiedziałam, i oddaliłam się  opróżnić pęcherz w damskim WC...

Godzina 7:45
Wpadam na szybko do łazienki, poranna toaleta, wypadam zahaczając o swoje miejsce do spania..., prawie się zabijam, no kto te kółka tak ustawia w tych łóżkach!

Godzina 8:00

Wizyta lekarska. 9 lekarzy, 4 pielęgniarki, sekretarka, dietetyk... Zatrzymują się przy moim łóżku, pada hasło - Terapia Fagowa. Jeżeli dyrektor szpitala jej nie sfinansuje , będę musiała płacić. Wolę o tym nie myśleć - póki co.

Godzina 9:00
Śniadanie. Kawę zbożową zamieniłam na zwykłą, ponieważ raz mi dali z kożuchem, i już więcej się nie napiję. Bułka + jakaś nieznana mi kiełbasa. Zjadam połowę, bo więcej brzuch nie mieści. Zupy mlecznej mi nawet nie dają, bo wiedzą, że nie lubię.

Godzina 11:00
Kąpanie związane z późniejszą zmianą opatrunku.

Godzina 11:30

Opatrunek. Przychodzi mój doktor, ordynator, a także ordynator oddziału chirurgii dziecięcej., który jest zastępcą dyrektora szpitala.  Mówią, że rany są brzydkie, organizm nie walczy z bakteriami, terapia - jedynym dla mnie ratunkiem. Ordynator życzy mi powodzenia. Zaczynają załatwiać sprawy związane z moją terapią. Będę pierwszą osobą, u której będą próbowali ją zastosować. Fajnie, nie, a jak się nie uda?...Ciężko myśleć pozytywnie.

Godzina 13:00

Obiad. Jakie obiady są w szpitalu - każdy wie, a jak nie wie, to niech spróbuje sobie wyobrazić, co może zjeść za 6 zł -  tyle przydzielone jest na jednego pacjenta. Zupa - dobra, zjedzona w całości. Drugie - no comments.

Godzina 13:30
W ramach pomocy szpitalnej, dostałam zadanie bojowe. Nalepianie literek na butelki, w których znajdą się dwie wody utlenione, i kwas borny. Do literek dostarczono mi skalpel, miałam uważać. Uważałam, ale i tak jakimś dziwnym trafem, mam pocięte palce, że też te skalpele robią takie ostre.

Godzina 14:00

Jupi! Lekarze poszli, został tylko dyżurujący, ordynator o dziwo też gdzieś zniknął. Można udać się dotlenić płuco. Jedyna przyjemność, jaka mnie spotyka w ostatnim czasie.

Godzina 16:00

Mierzenie temperatury. Czuję, że mój organizm nie będzie miał 36,6... Mierzę, wynik - 37,8. Kurde! Powoli robi się to nudne.

Godzina17:45

Kolacja. Nie ma na nią smaków. Wszystko takie jałowe.

Godzina 19:00

Wizyta lekarska. Lekarz cieszy z mojego centrum dowodzenia. Te stany podgorączkowe są przez bakterie, które we mnie siedzą. Każe myśleć pozytywnie.Wychodzi.

Godzina 19:45
Kąpiel.

Godzina 21:00

W końcu mogę się położyć, i zasnąć. Układam się na prawym boku, szukam najwygodniejszej pozycji, zasypiam... by się znowu obudzić..  

W czasie nieopisanym, robiłam także pozytywne rzeczy, wszak ja innych nie robię. Załatwiałam zasiłek rehabilitacyjny, pomagałam innym - w miarę możliwości oczywiście...

Co do zasiłku, doktor K musiał wypełnić wniosek, który zostanie zaniesiony do ZUS-u, była tam rubryczka o ocenie wyników leczenia. Moim oczom ukazał się wpis: Rokowania niepomyślne, dotychczasowa terapia, nie przynosi rezultatów, wymagana terapia fagowa... Doktor K, kazał nie buczeć  - się zastosowałam...

Był też czas, na chwilę refleksji, nad przemijającym życiem, a to dlatego, że umarła dzisiaj pani, która leżała z nami na sali. O tym podłym życiu na pewno powstanie osobny wpis, nie czas dzisiaj na przemyślenia...