Zdecydowanie wolę jeździć na rowerze niż chodzić. Dzisiaj to stwierdziłam, podczas kulania się na drugi koniec miasta. Przyszło ciepło, a wraz z nim ból pleców podczas chodzenia. Niestety w upały, wszystko się zaparza pod plastrami, a ja nie jestem w stanie ograniczyć ich naklejania, gdyż wszystko miałabym zapaprane. W związku z tym, muszę się męczyć i znosić dyskomfort. Co innego na rowerze. Tam plecy nie pracują i mogę, że tak powiem góry przenosić, niestety nie wszędzie na rowerze pojadę w obawie przed złodziejami, a wolałabym nie stracić swojego ukochanego jednośladu ;) 

Co do zęba. Dzisiejsze RTG uwidoczniło coś obcego w miejscu, gdzie znajduje się ta nieszczęsna kulka. Według miłego pana radiologa jest to ropa - niestety. Chlip. Taką miałam nadzieję, że nic się tam nie pokaże, a tu jak w mordę strzelił widać to zacienienie i nie jest ono małe :/  Jutro muszę iść do dentystki, ale wezmę ze sobą antybiotyk Amoksiklav. Został mi po chorobie (bo nie działał) i chciałabym go zażyć, bo leczy ropnie około zębowe. Nie chcę usuwać tego zęba i zrobię wszystko, aby go uratować. Najłatwiej jest wyrwać, ale jak się nie będzie goić, to co ja zrobię? Nie przyjmą mnie wtedy do szpitala. Nie mogę i nie chcę ryzykować. Naprawdę mam jakiegoś pecha. Ech.

Ale żeby nie było tak smutno, to dzisiaj przed RTG uśmiałam się porządnie. W przychodni badania okresowe mieli policjanci. Poproszono mnie, żebym weszła do szatni damskiej, z której później miałam być zawołana do prześwietlenia. Usiadłam i czekałam. Po chwili drzwi od szatni się otworzyły i chciał wejść pan. Uśmiechem go zgasiłam, on przeprosił i wyszedł, pomylił sobie szatnie(tak mi się wydawało). Usłyszałam trzask otwieranych drzwi od szatni męskiej i usłyszałam: - kurwa wlazłem do damskiej. Drugi koleś: - To kurwa czytać nie umiesz? Ten pierwszy: umiem kurwa, ale widziałem, że wchodziła tam taka fajna dziewczyna, chciałem ją zobaczyć od przodu...Ten drugi: I, co? Ten pierwszy: Fajna jest, a jaki ma uśmiech, czemu kurwa mam żonę, bym ją poderwał... Owi panowie policjanci nie wpadli na to, że szatnie dzieli tylko ścianka, która na górze ma otwór i ja wszystko słyszę. Odezwałam się: przepraszam, ale ja to wszystko słyszę, hihi... :) W odezwie usłyszałam tylko - upsss i stłumione śmiechy kolegów. A ten pierwszy, co wlazł mi do szatni powiedział: - Przepraszam, ale zabija pani uśmiechem. Czy on do kogoś należy? Odpowiedziałam: Tylko do mnie ;) Ten pierwszy: Nie podzieli się pani?  Ja: Już się podzieliłam przecież z Panem :) Ten pierwszy: a co mogę zrobić, żeby mnie jeszcze pani nim obdarowała? Ja: Niech pan tak nie klnie..., i koledzy również :D Znowu śmiech, a mnie w myślach krążyło, że za chiny nie wyjdę z tej szatni, dopóki oni sobie nie pójdą. Ten pierwszy został poproszony do zdjęcia, ja się wyciszyłam  i udałam, że mnie nie ma, a pozostali panowie, zaczęli szeptem rozmawiać o jakiś akcjach, szkoleniach i nauce angielskiego, to ostatnie brzmiało mniej więcej tak: Ja tam pierdole cały angielski. Chuje mnie przez dwa lata nie nauczyli, więc mnie nie nauczą i teraz. Po chuj mi angielski?  Pomyślałam sobie, że jak oni tak klną, to jacy muszą być w kontakcie z przestępcą np? Oczekiwałam od nich większej kultury, ale w sumie to też ludzie...

Po powrocie do domu, zjadłam szybki obiadek i wyruszyłam na samotną trasę rowerową, jako że dzisiaj pozostali albo pracowali, albo mieli inne zajęcia. W uszy wsadziłam mp3 grajka i pojechałam... znowu pod wiatr. Godzinka jazdy - 22 km. Gdzie byłam? Ano w pięknych okolicach ze zniszczonymi drogami. Chciałam za pomocą GPS zapisać  trasę, coby się podzielić, ale telefon coś nie chciał współpracować i nie odnalazł satelitów. Bywa.

Teraz popijam pyszną kawkę i wypoczywam, i odpływam...